در سیستم های تهویه ؛ پدهای خنک کنندۀ کاغذی بهتر از پدهای پلاستیکی

مطالعات گسترده ای به منظور مقایسۀ سیستم های تهویه با پد کاغذی و سیستم های تهویه با پد پلاستیکی صورت گرفته که نهایتاً نشان داده پدهای پلاستیکی از میزان خنک سازی کمتری برخوردار هستند . کاهش میزان خنک سازی ، افزایش هزینه های اولیۀ تولید ، و لزوم ایجاد روزنه هایی در داخل محوطه به منظور افزایش خنکی از نتایج استفاده از پدهای پلاستیکی در سیستم های تهویه است .
طی 30 سال گذشته، تغییرات اندکی در رابطه با پدهای خنک کننده در صنعت مرغداری رخ داده است نظیر زاویۀ شیارها (15 x 45 درجه در مقابل 30 x 30 درجه) ، پوشش لبه ها، و ضخامت پدها اینکه 4 یا 6 اینچ باشد (10 یا 15 سانتیمتر) اما در اکثر موارد خنک سازی همانند دهه های قبل است . اخیراً در بازار پدهای پلاستیکی مورد استقبال قرار گرفته اند . در واقع بسیاری تصور می کردند که پدهای پلاستیکی نسبت به پدهای کاغذی دوام بیشتری داشته باشند ، آسانتر تمیز شوند و نسبت به آب کیفیت پایین مقاوم تر باشند . در حالیکه پدهای پلاستیکی به ظاهر مطلوب تر از پدهای کاغذی هستند ، دلایل خوبی هم در خصوص استفادۀ متداول از پدهای کاغذی وجود دارد .

نقش تغذیه بر روی بهبود اسهال خونی جوجه‌های گوشتی

مقدمه
اسهال خونی نوعی بیماری انگلی است که توسط میکروبی از گروه پروتوزوآ ایجاد می‌شود. این بیماری از جمله بیماری‌های روده‌ای طیور است که تاکنون بسیار مورد بررسی قرار گرفته است. دلیل این امر شابع بودن این مرض و اثرات منفی آن بر روی صنعت طیور عنوان می‌شود. این عفونت به دلیل فرو بردن یکی از انواع Eimeria توسط طیور ایجاد می‌شود. تا کنون گونه‌های E.maxima، E.mitis،E.tenella ، E.necatrix،Eimeri acervulina  و E.praecox شناخته شده‌اند. که هر کدام ویژگی منحصر به فردی در رابطه با میزان شیوع ، درجه عفونت ، بیماری‌زایی و سیستم ایمنی دارند. تمام گونه ها در در لایه‌های داخلی روده تکثیر می‌شوند و از لحاظ آسیب شناسی اثر گونه‌های مختلف بر روی پرزهای مخاطی و بافت‌های داخلی متفاوت بوده و در اثر از دست دادن خون نهایتا به مرگ طیور منجر می‌شود. 
این بیماری از طریق داروهای ضداسهال پیشگیری می‌شود. در سال 1997 Chapman به این نتیجه رسید که استفاده بیش ار حد این قبیل داروها مقاومت بدن پرنده را بالا می‌برد، در ادامه به دنبال افزایش نگرانی افکار عمومی McEvoy در سال 2001 اثر این دسته داروها را در صنعت مرغداری بررسی کرد. 
در سال 1998 ، تحقیقات Williams اثر روش‌های مختلف را بر روی کنترل بیماری اسهال خونی آزمایش کرد . در این تحقیق به این نتیجه رسید که اسهال خونی یک بیماری انگلی از روده حیوانات در اثر تک یاخته کوکسیدیایی است. این بیماری از یک حیوان به دیگری و از طریق تماس با مدفوع و یا مصرف بافت آلوده انتقال می‌یابد. علامت اولیه این بیماری اسهال است که در موارد شدید تبدیل به اسهال خونی می‌شود. 
وی  در ادامه تحقیقات خود در سال 2002 و  Kitandu و Juranova در سال 2006 این امر را مطرح کردند که اسهال خونی یکى از مهمترین بیمارى هاى طیور در سراسر جهان بوده که توسط تک یاخته اى از جنس Eimeria ایجاد مى شود. گونه هاى مختلف Eimeria غالباً در روده ماکیان تاثیر می‌گذارند، این انگل ها در داخل سلولهاى روده میزبان رشد وتکثیر پیدا مى کنند. پرنده مبتلا رشد خوبى ندارد ، لاغر مى شود و ممکن است تلف شود . گاهى در عفونت هاى تحت بالینى عارضه ظاهرى وجود ندارد و تنها باعث اختلال در ضریب تبدیل غذایى مى شود. این بیمارى خسارات اقتصادى چشمگیرى را به دنبال خواهد داشت که باید هزینه هاى مربوط به داروهاى پیشگیرى و درمان اسهال خونی را هم به آن افزود.
در سال 2010 تیم تحقیقاتی Sharman به این موضوع دست یافت که واکسیناسیون جوجه‌ها تا 10 روزگی باید انجام بگیرد و این واکسیناسیون برای مرغ‌هایی که بر روی بستر پرورش ‌می‌یابند از اهمیت خاصی برخوردار است.
از آنجائیکه ایجاد مصونیت بر علیه Eimeria اختصاصی می باشد ، جهت دستیابی به مصونیت مناسب و کافی ، واکسن مصرفی باید شامل Eimeria مورد نظر باشد. 
در سال 2001 تحقیقاتVermeulen  و درسال 2002 Williams حاکی از آن بود که بر اساس ویژگی‌های سویه1 مورد نظر باید به عواملی چون بدخیمی و یا میزان مقاومت به یونوفورها توجه کرد. 
در گذشته نیز ایجاد مصونیت در جوجه های گوشتی مورد توجه و اهمیت قرار داشت و واکسیناسیون از سال 1950 بر روی جوجه‌ها انجام می‌شد. مصونیت در پرنده بخاطر مصرف دارو و به دلیل عدم حضور تعداد کافی انگل در محیط و تحریک نشدن سیستم ایمنی ممکن است ایجاد نشود. 
در ادامه Danforth  در سال 1998  و Williams در سال 2002 و Lee در سال 2011  اثر واکسیناسیون را بررسی کرده و به این نتیجه رسیدند که  تمایلی به انجام واکسیناسیون جوجه‌های گوشتی ندارند. دلیل اصلی آن‌را عمکرد ضعیف طیور ، کاهش وزن‌گیری پرنده و کاهش بازدهی غذا در جوجه‌های واکسینه شده عنوان کردند. 

ماشین های برداشت گیاهان دارویی

امروزه برای افزایش حاشیه امنیت سرمایه گذاری در بخش گیاهان دارویی بایستی به تئوری تکامل همه جانبه اعتقاد داشته باشیم. نمی شود انتظار ترقی در این موضوع را بدون در نظر گرفتن پیشرفت همه ابعاد مرتبط با گیاهان دارویی متصور شد. برای مثال شما توجه کنید اگر گیاهان دارویی را از ابتدا به آخر به بخش های دانش تولید بذر خالص یا درصد جوانه زنی بالا، دانش کاشت داشت و برداشت، فنون کاشت، انواع ماشینالات داشت، برداشت و خشک کن ها و مبارزه با آفات بیماری ها و بازاریابی و در نهایت صنایع فرآوری تقسیم کنیم میتوانیم این صنعت را بدون ماشینهای کاشت و برداشت و خشک کن هایی به هزینه سوخت پاییت مترقی و پیشرفته بدانیم؟ مطمئنا جواب همه نه می باشد. با احتساب وجود همه امکانات بالا به غیز از ماشین برداشت مثلا در مورد گیاه بادرنجبویه یا نعناع فلفلی هزینه مورد نیاز یا سرمایه مورد نیاز در هر هکتار تا پنج میلیون تومان افزایش می یابد. این بدان معنی است که اگر هزینه ها کاهش نیابد حاشیه سود به حداقل خواهد رسید و تولید کننده کمتر ترغیب به کاشت گیاهان دارویی خواهد داشت. لذا از تمام کسانی که به نوعی در رشته های ماشین الات کشاورزی فعالیت می کنند تقاضا می گردد دست به کار شوند و حداقل برای برداشت گیاهانی مانند سنیل الطیب، بابونه، نعناع فلفلی، بادرنجبویه، آویشن، مریم گلی و امثالهم که بیشترین استفاده را در کشور ایران دارند اقداماتی انجام دهند.

آيا گياهان تغيير يافته ژنتيکي تهديدي براي خزانه ژنتيک

ژنهایی که به طور مصنوعی به ریخته ارثی گیاه افزوده میشوند (نظیر مقاومت به علفکش) با وجود ویژگیهای مثبت آنها, باعث تنشهایی در سوخت و ساز گیاه نیز میشوند, و بهمین علت در روند طبیعی تکامل در گیاه تثبیت نمیشوند.



کلاوس آمان, مدیر باغ گیاهشناسی دانشگاه برن, و رئیس بخش تکامل فدراسیون زیست فناوری اروپا تارنمای شخصی
وی میگوید: "من یک گزارش 60 صفحه ای در پاسخ به این سوال تهیه کرده ام که در آن بیش از هزار منبع ذکر شده, که حتی یک مورد زیانبار هم در بین آنها به چشم نمیخورد. البته این یک نتیجه گیری کلی نیست."
از دید "آمان", یکی از مشکلاتی که دانشمندان در پاسخ به این سوال با آن مواجهند, نحوه تعیین این اثرات زیانبار است. او خاطرنشان میکند که اکولوژیست ها با روش مطالعه در سصح مزرعه آشنا نیستند, در حالی که روشهای پژوهش در مزرعه و در محیط زیست تفاوتهای زیادی دارند.
او توضیح میدهد: "یکی از مشکلات اساسی اکولوژیست ها این است که آنها در محیطهای طبیعی کار کرده اند, و وقتی وارد مزرعه میشوند قواعد حاکم بر سیستم مزرعه را نمیشناسند. البته این کاستی روند رو به بهبود دارد: دانش ما در این زمینه نسبت به 20 سال گذشته بسیار افزایش یافته است. در حال حاضر دهها پژوهش در این زمینه انجام شده که همگی بر اساسی منطقی بنا شده اند. پژوهشهای ابتدایی در مزارع ایالات متحده بسیار نامنظم بوده است, و آنها خوش اقبال بوده اند که تنها جنبه های مثبت کار را دیده اند. ما هنوز یک مطالعه بلند مدت منطقی در این زمینه نداشته ایم."
با اینهمه, پژوهشهایی در حال انجام است که تاثیرات احتمالی گیاهان تراریخته را بر خویشاوندان وحشی آنها بررسی میکند. "آمان" تاکید دارد که هم اکنون اطلاعات مهمی در دسترس است. وی درباره این باور عمومی که اگر ژنی دستکاری شده وارد طبیعت شد گسترش می یابد, چنین توضیح میدهد: ژنهایی که به طور مصنوعی به ریخته ارثی گیاه افزوده میشوند (نظیر مقاومت به علفکش) با وجود ویژگیهای مثبت آنها, باعث تنشهایی در سوخت و ساز گیاه نیز میشوند, و بهمین علت در روند طبیعی تکامل در گیاه تثبیت نمیشوند.
او همچنین یادآوری میکند که روشهای ملکولی توانایی تشخیص پدیده مهاجرت ژنی, حتی در مقیاس کم را دارند, و میتوانند در تصمیم گیری برای کشت یک محصول تراریخته در یک منطقه خاص مورد استفاده قرار گیرند.
در کل آمان معتقد است نقش گیاهان تغییر یافته ژنتیکی در تغییر خزانه ژنی بسیار ناچیز است. وی میگوید: "تهدید اصلی برای خزانه ژنتیکی بیشتر از ناحیه کشاورزی نوین است. هیچ چیز به اندازه گسترش مزارع تنوع گونه ها را کاهش نمیدهد."



میجر گودمن, استاد کالج کشاورزی دانشگاه کارولینای شمالی, بهنژادگر و متخصص ژنتیک ذرت تارنمای شخصی
گودمن برای بررسی اثرات زیانبار ذرت تراریخته بر خزانه ژنتیکی ذرت, پاسخ به دو سوال را لازم میداند: اول- آیا ماهیت ژنهای تراریخته با سایر ژنها فرق میکند؟ دوم- آیا ذرت تراریخته تاثیری بر ذرتهای وحشی مکزیک دارد؟
در مورد سوال اول, باسخ وی منفی است. وی توضیح میدهد: "به عنوان یک بهنژادگر, در تولید رقمهای دورگ به روش سنتی, من همزمان با بیش از 10 تا 20هزار ژن کار میکنم. من هیچکدام از این ژنها را نمیشناسم. من شک دارم ژنهای دستکاری شده نسبت به ژنهای طبیعی تهدید بزرگتری برای خزانه ژنی باشد. از آن گذشته, این کاری است که بشر طی ده قرن انجام میداده است."
در جواب سوال دوم, پاسخ وی چنین است: "احتمال دارد" در عین حال وی میگوید: "رقمهای اصلاح شده ذرت از دهه 30 میلادی در مکزیک رایج بوده, اما تاثیر کمی بر ذرت وحشی داشته است. علت آن است که تنها کشاورزان بزرگ از این رقمها استفاده میکنند, که محدود به مناطقی نظیر "جالیسکو", "چیاپاس" و شمال مکزیک هستند. اما بیشتر ذرت کشت شده در مکزیک با باران آبیاری شده و در مناطق مرتفع کشت میشود. این ذرتها رقمهایی هستند که کشاورزان سنتی قرنها پیش آنها را اصلاح کرده اند, و کاملا جدا از رقمهای اصلاح شده رشد میکنند. آنها حتی در یک زمان به گل نمیروند و به همین دلیل احتمال تلاقی شان بسیار کم است."
وی می افزاید: "رقمها دورگ وقتی مفید هستند که شما زمین بزرگ برای کشت و بازار بزرگ برای فروش آنها داشته باشید. در مناطقی نظیر "آکساکا" -که منشا گونه ذرت به شمار میرود- به دلیل وجود ریزاقلیم های متنوع و نبود آبیاری, عملا گزینه بهتر برای کشاورزان, رقمهای محلی است که به شرایط نامساعد محیطی نظیر قارچها و خشکی هم مقاوم هستند."
او یقین دارد که ذرت تراریخته در مکزیک یافت میشود, "اما شک دارم که این امر بر ذرتهای وحشی مکزیک اثر گذاشته باشد. حتی در صورت چنین آمیزشی, در نسلهای بعد قدرت رشد گیاه تحلیل میرود. شانس رشد چنین دورگهایی خیلی زیاد نیست."
با این حال گودمن معتقد نیست که ذرت مکزیکی از امنیت برخوردار است: "در واقع تهدید اصلی از ناحیه سیاستهای تجاری ایالات متحده است."
یک کشاورز آمریکایی برای تولید هر بوشل ذرت (تقریبا معادل 28 کیلوگرم) 5 دقیقه زمان صرف میکند. این زمان برای کشاورز مکزیکی بیش از 24 ساعت است. این اختلاف چشمگیر در بازده, همراه با یارانه هایی که کشاورز آمریکایی دریافت میکند, کشاورزان کوچک را از بازار حذف خواهد کرد, که با حذف رقمهای سنتی ذرت نیز همراه است. به دلیل اینکه ذرت گیاهی خودرو نیست, مشکل یاد شده بسیار جدی خواهد بود.
گودمن مشکلات کشاورزان مکزیکی در زمینه جنبه های اقتصادی کشت ذرت را تهدید بزرگتری در مقایسه با ذرت تراریخته میداند. او معتقد است که خزانه ژنی ذرت مکزیک -و همچنین ایالات متحده- نیاز به حمایت مالی دارد. به گفته وی, برای منافع بلند مدت بشر ضروری است از این خزانه ژنی به بهترین شکل محافظت شود.

منبع :http://biotech.blogsky.com/

امتزاج (الکتروفیوژن) پروتوپلاست وکاربرد ان در اصلاح نباتات

دورگ گیری سوماتیکی(somatic hybridization ) و امتزاج پروتوپلاست( Protoplast Fusion )درجنس ها وگونه هایی انجام می شود که تلاقی پذیری ندارند. اینکار به منظور دست کاری گونه‌‌های گیاهی و در جهت افزایش تنوع ژنتیکی و ایجاد صفات و یا گیاهان جدید و تولید سیبریدها استفاده می‌شود.
این فنون با رفع محدویت تلاقی‌‌های بین‌گونه‌‌ای و بین‌جنسی از طریق کشت تخمک نارس یا بالغ(Invitro pollination )و با به کارگیری فنون نجات (یاکشت) جنین (embrio rescue) به عنوان مکمل روش‌‌های اصلاح سنتی عمل نمایند. دورگ گیری سلولهای سوماتیکی یک فرآیند چند مرحله ای است که شامل جداسازی پروتوپلاستهای گونه های متفاوت، آمیختن پروتوپلاستهای حاصل از دو گونه متفاوت، و کلون کردن پروتوپلاستهای هیبرید مخلوط شده و تجدید نسل گیاهان هیبرید بارور حاصل از پروتوپلاستهای آمیخته است. از جمله صفاتی که در این روش برای انتقال مورد توجه هستند می توان تحمل به تنش های محیطی از قبیل سرما، شوری، خشکی، و مقاومت به آفات و بیماریها را نام برد. ایجاد دورگ گیری سوماتیکی به روش امتزاج پروتوپلاست در بیش از 30 گونه و12 جنس انجام شده است. پومیتو (Pomato) تنها گیاه جدیدی است که از طریق امتزاج پروتوپلاست گوجه‌فرنگی و سیب‌زمینی تولید شده است ولی هنوز بهره برداری کشاورزی ندارد.
واژه های کلیدی : دورگ گیری سوماتیکی، امتزاج پروتوپلاست، سیبرید، نجات جنین، پومیتو
مقدمه:
پروتوپلاست سلولی است که دیواره آن بطور کامل حذف شده است. امتزاج پروتوپلاست عبارت است از اخطلاط پروتوپلاستهای گیاهی (سلولهای عاری از دیواره سلولی) از سلولهای سماتیکی گونه های متفاوت و تجدید نسل گیاهان هیبرید حاصل از پروتوپلاست های مخلوط شده می باشد. اولین تلاش موفقیت آمیز در امتزاج پروتوپلاست گل اطلسی توسط پاور و همکارانش (Power et al, 1976 ) در انگلیس و نیز کارلسون و
همکارانش (Carlson et al, 1975 ) در آمریکا در تنباکو بود. بعد از جداسازی پروتوپلاست تنها مانع بین
سیتوپلاسم و محیط خارجی غشا پلاسما می باشد. فقدان دیواره سلولی باعث برقرار شدن تماس نزدیک غشا پلاسمایی دو یا چند پروتوپلاست می شود که این امکان تحت شرایط طبیعی وجود ندارد وقتی غشا پلاسمایی دو پروتوپلاست با هم تماس می یابند، تحت بعضی شرایط آنها همانند دوحباب صابون به همدیگر خواهند چسبید. بعداً اگرمحرک مناسبی برروی آنها اعمال شود بار دیگر مثل دو حباب صابون با یک دیگرامتزاج یافته و به صورت یک گوی احاطه شده با یک غشا در می آیند. امروزه توجه زیادی برای امتزاج پروتوپلاست به عنوان یک وسیله بهنژادی گیاهان صورت می گیرد. اگرچه نتایج مثبت در این زمینه جهت تولید گیاهان زراعی اصلاح شده خیلی نادراست ولی اشخاص زیادی امتزاج پروتوپلاست را یک وسیله مفید برای اصلاح گران می دانند که آنها می توانند با استفاده از این روش گونه های ناسازگار جنسی را با هم تلاقی داده وصفات هسته ای و سیتوپلاسمی را منتقل نمایند. امتزاج پروتوپلاست را می توان برای تلاقی درون گونه ای، درون جنسی و بین جنسی به کار برد. امتزاج پروتوپلاست ابزاری در جهت نیل به توارث فرا جنسی ژنوم های اندامکی هر دو والد به شمار می رود. در فراورده های الحاقی که هسته ها، پلاستها و میتوکندری های هردو والد در یک سلول حضور دارند، اجتماع تازه ای از هسته یک گونه و اندامکهای یک گونه دور پدید می آید. از طرفی نیز اثرات متقابل درسطح DNA بین ژنومهای اندامکی موجبات خلق ژنوم های جدید موردعلاقه در اصلاح نباتات می شود. امتزاج پروتوپلاست و دورگ گیری سوماتیکی درجنس ها وگونه‌هایی انجام می‌شود که تلاقی پذیری ندارند. اینکار به منظور دست کاری گونه‌‌های گیاهی و درجهت افزایش تنوع ژنتیکی و ایجاد صفات و یا گیاهان جدیدو تولید سیبریدها (دورگ‌‌های سیتوپلاسمی) استفاده می‌شود. با توجه به اینکه امتزاج پروتوپلاست برای آمیزش گونه هایی که نمی توان به صورت جنسی تلاقی یابند استفاده می شود، لذا امتزاج پروتوپلاست را دورگ گیری شبه جنسی(para***ual hybridization ) نیز نام گذاری کرده اند. این فنون با رفع محدویت تلاقی‌‌های بین‌گونه‌‌ای و بین‌جنسی از طریق کشت تخمک نارس یا بالغ(Invitro pollination )و با به کارگیری فنون نجات (یاکشت) جنین(embrio rescue) به عنوان مکمل روش‌‌های اصلاح سنتی عمل نمایند. پومیتو (Pomato) تنها گیاه جدیدی است که از طریق امتزاج پروتوپلاست گوجه‌فرنگی و سیب‌زمینی تولید شده است ولی هنوز بهره برداری کشاورزی ندارد.
١- امتزاج پروتوپلاست و تبادل سیتوپلاسم ها
درصورتیکه هدف ادغام هسته یک والد با سیتوپلاسم کامل والد دیگر است و درصورتیکه فراوانی دورگ های هسته ای بالا باشد می توان سیتوپلاسم بخشنده را به وسیله اشعه ایکس یا گاما درزمان قبل از امتزاج پرتوتابی کرد. این تیمار هیچ گونه اثرزیان آور برروی ژنوم اندامک های نتاجی که پروتوپلاست آنها تابش دیده ندارد ، زیرا ژنوم ها تکرار زیادی دارند. برای اینکه صرفاً اندامک های سیتوپلاسمی والدپرتو دیده نگهداری شود. مجیسی و همکاران برای حذف اندامکهای والد دیگر، استفاده از روش باز دارندگی متابولیکی که برای اولین باردرژنتیک سلولی پستانداران مطرح شد پیشنهاد کردند( Medgyesy et al, 1980). موادی مانند استات ید و یا استامیدید که بدین منظور و دراین روش استفاده می شود، پرتوتابی سیتوپلاسم والد بخشنده و عدم فعالیت متابولیکی هسته ای والدگیرنده را در هم ادغام می کند(روش بخشنده- گیرنده) ودرحال حاظر به طور معمول استفاده می شود. .
٢- امتزاج پروتوپلاست و نوترکیبی ژنومهای پلاست
تفرق تصادفی تیپ های والدی درنسل های متوالی سلولی، فراوانترین الگوی رفتاری توده مخلوط پلاست ها دریک فرآورده امتزاج به شمار می رود. اینگونه موارد درگزارش های متعدد هیبریدهای رویشی(با هسته های هیبرید) وهیبریدهای سیتوپلاسمی(سیبریدها) به تأیید رسیده است. تحقیقات انجام شده حاکی از وقوع نوترکیب ژنوم پلاست درگیاهان عالی پس از دورگ گیری رویشی است (بین دو نیکوتیانا و بین نیکوتیانا و سولانوم ). در هر دو مورد، از جهش یافته های پلاست که مشخصه آنها مقاومت به آنتی بیوتیک یا توکسین و آلبینیسم می باشد استفاده شده است ( شکل١ ). کمیابی نوترکیبی پلاست مانع انجام هرگونه تخمین دقیق از فراوانی این نوترکیبی ها درسلول های هتروپلاست حاصل از الحاق می شود. معلوم شده است کلید این موفقیت ها که استفاده از فشارگزینشی شدید بود فقط زمانی امکان دارد که پلاست های جهش یافته به کارگرفته شوندتجزیه وتحلیل مولکولی ژنومهای پلاست به دست آمده درنوترکیب های نیکوتیانا آشکارکرده است که ازتعداد زیادی کراسینگ اور ناشی شده اند .
٣- امتزاج پروتوپلاست و نوترکیبی ژنومهای میتوکندریایی
نرعقیمی سیتوپلاسمی که در طیف وسیعی ازگونه ها پیدا می شود تنها نشانگر ژنتیکی است که توسط ژنوم میتوکندری هدایت می شود. از این پدیده برای پیگیری سرنوشت ژنوم های میتوکندری در امتزاج پروتوپلاست استفاده می کنند. فقدان فشار گزینشی درسطح سلولی مانعی درسرراه بدست آوردن نوترکیبهای میتوکندریایی محسوب نمی شود. وقوع نوترکیبی معمولا ًبا یک فراوانی بالا رخ می دهد. مطالعات مولکولی قطعات محدود شده جدید میتوکندریایی درهیبریدهای رویشی یا سیبریدهای اطلسی و براسیکا تبادل DNA والدین را به
خوبی به اثبات رسانده است. حاصل این کار، بدست آوردن ژنوم میتوکندریایی با ترتیبی جدید نوترکیبی جدید
وترکیبی منحصر به فرد ازتوالی های والدی در هرسیبرید باززایی شده است. مطالعات امتزاج، گیاهان نرعقیم
سیتوپلاسمی را نیز شامل می شود. فنوتیپ سیتوپلاسمی درخلال مرحله گلدهی مشخص می گردد. در نیکوتیانا، نرعقیمی ها بوسیله سیتوپلاسم گونه های مختلف القاء می شود. دراین ترکیبات آلوپلاسمی، پرچم ها به طورکلی حذف ویا اینکه به ساختارهای ماده آسا ویا گلبرگ مانند تغییرمی یابند. هرسیتوپلاسمی را می توان از طریق ظاهرخاص گل شناسایی کرد. جنبه جالب توجه نوترکیبی میتوکندریایی حاصل ازنیکوتیانای طبیعی و عقیم، پیدایش ظواهری جدید درگلی است که با هردو والد متفاوت است. این گونه نوترکیبات که دربین ژنوم های میتوکندریایی اکثرگونه هاپیدا شده امکان تبادل واقعی ژنهای میتوکندریایی را دربین گونه ها نوید می دهد.
۴- کاربرد امتزاج رویشی در دستکاری گونه های زراعی
ژنوم های پلاستی که با یکدیگردریک سلول منفرد ادغام می شوند، بطور استثنایی نوترکیبی را طی و در نسل
های بعدی سلولی تفرق پیدا می کنند. درمواقعی که یکی از والدین فاقد رقابت و یا از رقابت کمتری درمقایسه
با دیگری برخوردار است این امرخیلی سریعتر به وقوع می پیوندد. بالعکس، ژنوم های میتوکندریایی غالباً
نوترکیبی بین والدی و سپس تفرق را طی می کنند. اکثریت سیبریدها، ژنوم های میتوکندریایی نوترکیب همراه
با ژنوم پلاست یکی از والدین را دارا هستند.

والد دوم

والد اول

پلاست های N.plumbaginifolia

پلاست های N.tabacum

(Chl+ , strs , Tens , Linr )
+
(Chl- , Strr , Tenr , Lins )

سال نو مبارک

با سلام و عرض تبریک سال جدید, امیدوارم همگی دوستان سال خوبی داشته باشن. خلاصه گزارش عملکرد سال 93 به ایمیل اعضای محترم ارسال شده است. سال گذشته بیشتر از توان کار کردیم و خوب نتیجه خوبی هم گرفتیم امیدوارم امسال هم مثل پارسال پر تلاش باشیم. منتظر دیدار دوستان هستیم.