گیاه پالایی2

What is Phytoremediation

Phytoremediation is the use of living green plants for in situ risk reduction and/or removal of contaminants from contaminated soil, water, sediments, and air. Specially selected or engineered plants are used in the process. Risk reduction can be through a process of removal, degradation of, or containment of a contaminant or a combination of any of these factors. Phytoremediation is an energy efficient, aesthically pleasing method of remediating sites with low to moderate levels of contamination and it can be used in conjuction with other more traditional remedial methods as a finishing step to the remedial process.

One of the main advantages of phytoremediation is that of its relatively low cost compared to other remedial methods such as excavation. The cost of phytoremediation has been estimated as $25 - $100 per ton of soil, and $0.60 - $6.00 per 1000 gallons of polluted water with remediation of organics being cheaoer than remediation of metals. In many cases phytoremediation has been found to be less than half the price of alternative methods. Phytoremediation also offers a permanent in situ remediation rather than simply translocating the problem. However phytoremediation is not without its faults, it is a process which is dependent on the depth of the roots and the tolerance of the plant to the contaminant. Exposure of animals to plants which act as hyperaccumulators can also be a concern to environmentalists as herbivorous animals may accumulate contaminate particles in their tissues which could in turn affect a whole food web.



How Does It Work?

Phytoremediation is actually a genneric term for several ways in which plants can be used to clean up contaminated soils and water. Plants may break down or degrade organic pollutants, or remove and stabilize metal contaminants. This may be done through one of or a combination of the methods described in the next chapter. The methods used to phytoremediate metal contaminants are slightly different to those used to remediate sites polluted with organic contaminants.

Metal Organic
PhytoextractionPhytodegradation RhizofiltrationRhizodegradation PhytostabilisationPhytovolatilisation

Methods of Phytoremediation
Phytoremediation of metal contaminated sites

Phytoextraction (Phytoaccumulation)

Phytoextraction is the name given to the process where plant roots uptake metal contaminants from the soil and translocate them to their above soil tissues. As different plant have different abilities to uptake and withstand high levels of pollutants many different plants may be used. This is of particular importance on sites that have been polluted with more than one type of metal contaminant. Hyperaccumulator plant species (species which absorb higher amounts of pollutants than most other species) are used on may sites due to their tolerance of relatively extreme levels of pollution.
Once the plants have grown and absorbed the metal pollutants they are harvested and disposed of safely. This process is repeated several times to reduce contamination to acceptable levels. In some cases it is possible to recycle the metals through a process known as phytomining, though this is usually reserved for use with precious metals. Metal compounds that have been successfully phytoextracted include zinc, copper, and nickel, but there is promising research being completed on lead and chromium absorbing plants.


Rhizofiltration

Rhizofiltration is similar in concept to Phytoextraction but is concerned with the remediation of contaminated groundwater rather than the remediation of polluted soils. The contaminants are either adsorbed onto the root surface or are absorbed by the plant roots. Plants used for rhizoliltration are not planted directly in situ but are acclimated to the pollutant first. Plants are hydroponically grown in clean water rather than soil, until a large root system has developed. Once a large root system is in place the water supply is substituted for a polluted water supply to acclimatise the plant. Afer the plants become acclimatised they are planted in the polluted area where the roots uptake the polluted water and the contaminants along with it. As the roots become saturated they are harvested and disposed of safely. Repeated treatments of the site can reduce pollution to suitable levels as was exemplified in Chernobyl where sunflowers were grown in radioactively contaminated pools.
Phytostabilisation

Phytostabilisation is the use of certain plants to immobilise soil and water contaminants. Contaminant are absorbed and accumulated by roots, adsorbed onto the roots, or precipitated in the rhizosphere. This reduces or even prevents the mobility of the contaminants preventing migration into the groundwater or air, and also reduces the bioavailibility of the contaminant thus preventing spread through the food chain. This technique can alos be used to re-establish a plant community on sites that have been de****d due to the high levels of metal contamination. Once a community of tolerant species has been established the potential for wind erosion (and thus spread of the pollutant) is reduced and leaching of the soil contaminants is also reduced.
Phytoremediation of organic polluted sites

Phytodegradation (Phytotransformation)

Phytodegradation is the degradation or breakdown of organic contaminants by internal and external metabolic processes driven by the plant. Ex planta metabolic processes hydrolyse organic compounds into smaller units that can be absorbed by the plant. Some contaminants can be absorbed by the plant and are then broken down by plant enzymes. These smaller pollutant molecules may then be used as metabolites by the plant as it grows, thus becoming incorporated into the plant tissues. Plant enzymes have been identified that breakdown ammunition wastes, chlorinated solvents such as TCE (Trichloroethane), and others which degrade organic herbicides.
Rhizodegradation

Rhizodegradation (also called enhanced rhizosphere biodegradation, phytostimulation, and plant assisted bioremediation) is the breakdown of organic contaminants in the soil by soil dwelling microbes which is enhanced by the rhizosphere's presence. Certain soil dwelling microbes digest organic pollutants such as fuels and solvents, producing harmless pproducts through a process known as Bioremediation. Plant root exudates such as sugars, alcohols, and organic acids act as carbohydrate sources for the soil microflora and enhance microbial growth and activity. Some of these compound may also act as chemotactic signals for certain microbes. The plant roots also loosen the soil and transport water to the rhizosphere thus additionaly enhancing microbial activity.
Phytovolatilization

Phytovolatilization is the process where plants uptake contaminaints which are water soluble and release them into the atmosphere as they transpire the water. The contaminant may become modified along the way, as the water travels along the plant's vascular system from the roots to the leaves, whereby the contaminants evaporate or volatilize into the air surrounding the plant. There are varying degrees of success with plants as phytovolatilizers with one study showing poplar trees to volatilize up to 90% of the TCE they absorb.
Hydraulic control of Pollutants

Hydraulic control is the term given to the use of plants to control the migration of subsurface water through the rapid upltake of large volumes of water by the plants. The plants are effectively acting as natural hydraulic pumps which when a dense root network has been established near the water table can transpire up to 300 gallons of water per day. This fact has been utilised to decrease the migration of contaminants from surface water into the groundwater (below the water table) and drinking water supplies. There are two such uses for plants: Riparian corridors

Riparian corridors and buffer strips are the applications of many aspects of phytoremediation along the banks of a river or the edges of groundwater plumes. Pytodegradation, phytovolatilization, and rhizodegradation are used to control the spread of contaminants and to remediate polluted sites. Riparian strips refer to these uses along the banks of rivers and streams, whereas buffer strips are the use of such applications along the perimeter of landfills. Vegetative cover

Vegetative cover is the name given to the use of plants as a cover or cap growing over landfill sites. The standard caps for such sites are usually plastic or clay. Plants used in this manner are not only more aesthically pleasing they may also help to control erosion, leaching of contaminants, and may also help to degrade the underlying landfill.

Where has Phytoremediation Been Used?
As it is a relatively new technology phytoremediation is still mostly in it's testing stages and as such has not been used in many places as a full scale application. However it has bee tested successfully in many places around the world for many different contaminants. This table shows the extent of testing across some sites in the USA
Location Application PollutantMediumplant(s) Ogden, UT Phytoextraction & Rhizodegradation Petroleum & Hydrocarbons Soil & Groundwater Alfalfa, poplar, juniper, fescue Anderson, ST Phytostabilisation Heavy Metals Soil Hybrid poplar, grasses Ashtabula, OH Rhizofiltration Radionuclides Groundwater Sunflowers Upton, NY Phytoextraction Radionuclides Soil Indian mustard, cabbage Milan, TN Phytodegradation Expolsives waste Groundwater Duckweed, parrotfeather Amana, IA Riparian corridor, phytodegradation Nitrates Groundwater Hybrid poplar Pro's & Con's of Phytoremediation
As with most new technologies phytoremediation has many pro's and cons. When compared to other more traditional methods of environmental remediation it becomes clearer what the detailed advantages and disadvantages actually are. Advantages of phytoremediation compared to classical remediation


  • It is more economically viable using the same tools and supplies as agriculture
  • It is less disruptive to the environment and does not involve waiting for new plant communities to recolonise the site
  • Disposal sites are not needed
  • It is more likely to be accepted by the public as it is more aesthetically pleasing then traditonal methods
  • It avoids excavation and transport of polluted media thus reducing the risk of spreading the contamination
  • It has the potential to treat sites polluted with more than one type of pollutant



Disadvantages of phytoremediation compared to classical remediation

  • It is dependant on the growing conditions required by the plant (ie climate, geology, altitude, temperature)
  • Large scale operations require access to agricultural equpment and knowledge
  • Success is dependant on the tolerance of the plant to the pollutant
  • Contaminants collected in senescing tissues may be released back into the environment in autumn
  • Contaminants may be collected in woody tissues used as fuel
  • Time taken to remediate sites far exceeds that of other technologies
  • Contaminant solubility may be increased leading to greater environmental damage and the possibility of leaching


The low cost of phytoremediation (up to 1000 times cheaper than excavation and reburial) is the main advantage of phytoremediation, however many of the pro's and cons of phytoremediation applications depend greatly on the location of the polluted site, the contaminants in question, and the application of phytoremediation.
Phytoremediation & Biotechnology
The first goal in phytoremediation is to find a plant species which is resistant to or tolerates a particular contaminant with a view to maximising it's potential for phytoremediation. Resistant plants are usually located growing on soils with underlying metal ores or on the boundary of polluted sites. Once a tolerant plant species has been selected traditional breeding methods are used to optimize the tolerance of a species to a particular contaminant. Agricultural methods such as the application of fertilisers, chelators, and pH adjusters can be utilised to further improve the potential for phytoremediation.
Genetic modification offers a new hope for phytoremediation as GM approaches can be used to overexpress the enzymes involved in the existing plant metabolic pathways or to introduce new pathways into plants. Richard Meagher and colleagues introduced a new pathway into Arabidopsis to detoxify methylmercury, a common form of environmental pollutant to elemental mercury which can be volatilised by the plant.

  • The genes originated in gram-negative bacteria
  • MerB encodes a protein organomercurial lyase converts methylmercury to ionic mercury
  • MerA encodes mercuric reductase, which reduces ionic mercury to the elemental form
  • Arabidopsis plants were transformed with either MerA or MerB coupled with a consitutive 35S promoter
  • The MerA plants were more tolerant to ionic mercury, volatilised elemental mercury, and were unaffected in their tolerance of methylmercury
  • The MerB Plants were significantly more tolerant to methylmercury and other organomercurials and could also convert mthylmercury to ionic mercury which is approximately 100 times less toxic to plants
  • MerA MerB double transgenics were produced in an F2 generation. These plants not only showed a greater resistance to organic mercury when compared to the MerA, MerB, and wildtype plants but also capable of volatilising mercury when supplied with methylmercury.
  • The same MerA/MerB inserts have been used in other plant species including tobacco(Nicotiana tabacum), yellow poplar(Liriodendron tulipifera).
  • Wetland species (bulrush and cat-tail) and water tolerant trees (willow and poplar) have also been targetted for transformation.
ادامه نوشته

فلزات سنگين در محيط زيست

در دهه گذشته ورود آلاینده ها با منشاء انسانی مانند فلزات سنگین درون اکوسیستم، به مقدار زیادی افزایش یافته است که این به عنوان یک خطر جدی برای حیات اکوسیستم زمین به شمار می آید. فلزات سنگین در یک مقیاس وسیع، از منابع طبیعی و انسان-ساخت وارد محیط زیست می شوند. میزان ورود این فلزات سنگین به داخل محیط زیست، بسیار فراتر از میزانی است که به وسیله فرایندهای طبیعی برداشت می شوند. بنابراین تجمع فلزات سنگین در محیط زیست قابل ملاحظه است. اولین عامل اثرات آلودگی فلزات در یک اکوسیستم، وجود فلزات سنگین در بیومس یک منطقه آلوده است که سلامت انسان را به مخاطره می اندازد. تجمع فلزات سنگین در آب، هوا و خاک، یک مشکل زیست محیطی بسیار مهم می باشد.

در دهه گذشته ورود آلاینده ها با منشاء انسانی مانند فلزات سنگین درون اکوسیستم، به مقدار زیادی افزایش یافته است که این به عنوان یک خطر جدی برای حیات اکوسیستم زمین به شمار می آید. فلزات سنگین در یک مقیاس وسیع، از منابع طبیعی و انسان-ساخت وارد محیط زیست می شوند. میزان ورود این فلزات سنگین به داخل محیط زیست، بسیار فراتر از میزانی است که به وسیله فرایندهای طبیعی برداشت می شوند. بنابراین تجمع فلزات سنگین در محیط زیست قابل ملاحظه است. اولین عامل اثرات آلودگی فلزات در یک اکوسیستم، وجود فلزات سنگین در بیومس یک منطقه آلوده است که سلامت انسان را به مخاطره می اندازد. تجمع فلزات سنگین در آب، هوا و خاک، یک مشکل زیست محیطی بسیار مهم می باشد.

در جدول تناوبی به آن تعداد ازعناصر که وزن اتمی بالائی داشته و در درجه حرارت اتاق خاصیت فلزی دارند فلز سنگین اطلاق می شود.از آنجائی که تعاریف مختلفی برای این عناصر شده و در این طبقه عناصر مختلفی قرار داده شده اند باید تنها از اصطلاح فلزات و یا شبهه فلزات استفاده نمود.

بر اساس این تعارف فلزات مس تا بیسموت در جدول تناوبی که دانستیته بیشتر از 4 دارند به عنوان فلزات سنگین تعریف شده اند.

در جدول تناوبی به فلزات گروه 3 تا 16 در تناوب 4 و 4 به بعد فلزات سنگین می گویند.

بسیاری از این عناصر نه تنها برای حیات بیولوژیکی ضروری نیستند بلکه بسیار هم خاصیت سمی دارند. ارگانیسمهای زنده به مقادیر بسیار کمی از فلزات سنگین برای ادامه رشد و بقاء نیار دارند که به اصطلاح به آنها Trace Elements می گویند مثل آهن ، کبالات ، مس ، منیزیم ، مولیبدن ، وانادیم ، استرنیم و روی و اگر ازآن حداقل مورد نیاز و ضروری افزایش یابند باعث اخلال در رشد می گردند.

سایر فلزات سنگین مانند جیوه ، سرب و کادمیم عناصر حیاتی نبوده و اثرات سود مندی بر حیات ارگانیسمهای زنده ندارند به طوریکه تجمع آنها در بدن موجودات زنده به خصوص پستانداران باعث بیماریهای خطرناکی می گردد.مسیرهای ورود به بدن پستانداران به طور معمول از طریق هوای آلوده که در مناطق صنعتی پس از بارندگی وارد خاک و آب زیرزمینی می شوند و همچنین از طریق دریاها و اقیانوسها می باشد.

در مسمومیتهای ناشی از مصارف داروئی فلزات سنگین شامل آهن ، منیزیم ، آلومینیوم یا برلیوم می باشند. در مبحث حفاظت محیط زیست ، بهداشت و سلامت انسانها فلزاتی مانند سرب، جیوه، مس، کادمیوم ، نیکل،کروم و.. جزء گروه فلزات سنگین بوده که این عناصر و بسیاری از ترکیبات آنها به لحاظ اثرات سوء و زیانبارشان بر سلامت انسان و محیط زیست از سموم پرخطر پیرامون ما محسوب می گردند.این سموم در هوای تنفسی، آب آشامیدنی، مصالح ساختمانی، لوازم آشپزخانه و حتی البسه موجود می باشند.

یکی از اساس ترین مسئله در ارتباط با فلزات سنگین عدم متابولیزه شدن آنها در بدن می باشد. در واقع فلزات سنگین پس از ورود به بدن دیگر از بدن دفع نشده بلکه در بافتهائی مثل چربی، عضلات، استخوانها و مفاصل رسوب کرده و انباشته می گردندکه همین امر موجب بروز بیماریها و عوارض متعددی در بدن می شود.

حضور فلزات سنگین بیش از استانداردهای تعریف شده در محیط باعث بروز مشکلات و عوارض زیست محیطی برای ساکنان آن محل و اکوسیستم می گردد.تاثیرات فلزات سنگین روی انسان مختلف بوده و عمده ترین آن مربوط به بروز اختلالات عصبی است.

فلزات سنگین همچنین جایگزین دیگر املاح و مواد معدنی مورد نیاز در بدن می گردند. مثلاً در صورت کمبود روی در مواد غذایی کادمیوم جایگزین آن می گردد. به طور کلی اختلالات عصبی (پارکینسون، آلزایمر، افسردگی، اسکیزوفرنی) - انواع سرطان ها - فقر مواد مغذی - بر هم خوردن تعادل هورمونها - چاقی - سقط جنین - اختلالات تنفسی و قلبی، عروقی - آسیب به کبد، کلیه ها و مغز - آلرژی و آسم - اختلالات غدد درونریز-عفونتهای ویروسی مزمن - کاهش آستانه تحمل بدن - اختلال در عملکرد آنزیمها - تغییر در سوخت و ساز - ناباروری - کم خونی - خستگی - تهوع و استفراغ - سردرد و سرگیجه - تحریک پذیری - تضعیف سیستم ایمنی بدن - تخریب ژنها - پیری زودرس-اختلالات پوستی - کاهش حافظه - بی اشتهایی - التهاب مفاصل - ریزش مو - پوکی استخوان و در موارد حاد مرگ از نتایج اثرات ورود فلزات سنگین به بدن انسان می باشد.

از طرفی خاصیت سمی و قابلیت تجمع زیستی فلزات سنگین در گیاهان وجانوران ونیز ورود آنها به زنجیره غذائی خطرات ناشی از آنها را دو چندان ساخته و تأثیرات اکولوژیکی زیاد را به وجود می آورد.



تجمع فلزات سنگین در بدن انسان معمولا دارای عوارضی به شرح زیر می باشد :
اختلال در تعادل
سرد شدن پاها
نقص ایمنی
تحریکات پوستی
مشکلات گوارشی
خستگی
ناراحتی های قلبی و افزایش فشار خون
تحریک پذیری
ایجاد حساسیت
فراموشی
گیجی



منابع آلودگی

منابع اصلی آلودگی فلزات سنگین شامل منابع انسان ساز و منابع طبیعی انتشار آنهامی باشد.

به عنوان مثال منابع طبیعی انتشار کادمیم عمدتا شامل سنگهای رسوبی ، سنگ فسفات های دریائی ، آتشفشانهای فعال ، معادن و بسترهای سنگی حاوی آنها ، دریاچه ها ، جنگل سوزی و منابع انسان ساز آن انتشار از صنایع مصرف کننده محصولات حاوی کادمیم مانند باطریهای نیکل – کادمیم ، پلاستیک ، سرامیک ، شیشه ، رنگ ، مینا کاری که در تولید آنها از رنگهای حاوی کادمیم استفاده می شود ، تثبیت کننده های کادمیمی استفاده شده درفرآیند تولید محصولات پلی وینیل کلراید (PVC) ، محصولات آهنی و غیر آهنی با روکشهای کادمیمی ، آلیاژهای کادمیمی و محصولات الکترونیکی ، زباله سوزها ی شهری ، پسماندهای صنایع فلزی مثل صنایع آهن و فولاد ، سیمان ، سنگ گچ ، روی ، سرب ، مس و آلیاژهای آنها وباقی مانده های سوخت های فسیلی و.... می باشد.

همچنین مصرف لجن فاضلاب و کودهای فسفاته در زمینهای کشاورزی و باقی مانده های ناشی از مصرف سوخت های فسیلی ، پسماند های صنایع سیمان و محل های دفن زباله ( که در آنها زباله های حاوی کادمیم یا ناخالصیهای آن وجود دارد ) از عوامل آلودگی کادمیم درخاک هستند.

در مورد جیوه نیز می توان به عمده موارد مصرف آن شامل کـاتالیست ها ، وسایل الکتریکی ترمومتر ، بارومتر ، لامپهای جیوه ای ، دیگهای بخار، تولیدP.V.C ( کاربرد اکسید جیوه به عنوان کاتالیزور ) ، آینه ، باطری ، تولید سود سوزآور ، محصولات کشاورزی (قارچ کش ، ‎آفت کش ، ضد باکتری و … ) و همچنین کاربرد زیادی از آن در دارو سازی ، رنگ سازی و مصرف در استخراج طلا نام برد. جیوه همچنین به عنوان ضد باکتری و یا نگهدارنده در تهیه رنگهای مورد مصرف به کاربرده می شود. بیشترین ترکیب قابل استفاده جیوه فنیل مرکوریک استات و فنیل مرکوریک اولآت بوده که هر دو از درجه سمیت بالایی برخوردارمی باشند . اکسید جیوه نیز به عنوان یک ترکیب ضد کپک در رنگهای نقاشی استفاده می شود .

همچنین سالهاست که از ترکیبات جیوه در صابونها و کرمهای آرایشی که به منظور روشن ترکردن پوست به کار می رود استفاده می شود . معمولاً این فرآیند با مهار پیگامتاسیون انجام می گیرد . استفاده از این مواد در حال حاضر در برخی از کشورهای آفریقایی ، آمریکای شمالی و اروپا ممنوع گردیده است . این مواد توسط کمیته های بهداشتی مختلف اروپا مورد تجزیه و بررسی قرار گرفته و معلوم شده است که برخی از صابونهای حاوی 3-1 درصد یدید جیوه و کرمهای سفید کننده حاوی 5-1 درصد ترکیبات آمونیاکی جیوه هستند و چون در طول روز بر روی پوست باقی می مانند فرصت کافی برای جذب در پوست خواهند داشت .

همچنین فلزات سنگین مثل سرب ، کادمیم و جیوه از طریق پسماندها و فاضلابهای حاوی آنها در صنایع ، مراکز خدماتی بهداشتی و درمانی ، نساجی ها ، کارخانه های رنگسازی صنایع فلزی آهن و فولاد وصنایع فلزی غیر آهنی، زباله ها و پسماند های حاوی لامپهای سوخته و باطریهای مستعمل و ... به محیط زیست راه پیدا می کنند. جیوه ، سرب و کادمیم از طریق مصرف سوختهای فسیلی و یا استفاده از زباله سوزهای شهری برای دفع زباله ها هوا را نیز آلوده می کنند.

کاربرد باتری خشک برای اسباب بازی ، ساعت ، لب تاپ ، تلفن های همراه، ابزار مکانیکی قابل حمل و کامپیوتر میزان آنها را در زباله های شهری افزایش می دهد .باتریهای آلکالین هر روز در خانه ها در ریموت ( کنترل ها ) چراغ های چشمک زن و دیگر وسایل الکترونیکی استفاده می شوند.باتریهای که در ساعت ، وسایل کمک شنوایی و .. استفاده می شوند نیز حاوی جیوه ، نقره، کادمیوم ، لیتیم ، یا دیگر فلزات سنگین هستند.

ادامه نوشته

گیاه پالایی

گیاه پالایی (به انگلیسی: Phytoremediation) تکنیک پالایشی است که شامل جذب، تغییر شکل، تجمع و یا تصعید آلاینده‌ها با کمک گیاهان برای زدودن آلودگی‌های آب، خاک و هوا می باشد. این روش را برای زدودن آلودگی‌های نفتی نیز بکار می برند.

ادامه نوشته

نکات کلیدی در مورد گل جالیز

کات کلیدی در مورد گل جالیز

- گونه های زیادی دارد
- پلی فاژ است
- میزبانهایش دو لپه ای هستندهمانند: حبوبات، بادنجانیان، چلیپائیان، مركبان، چتریان و كدوئیان(تک لپه ایها مبتلا نمیشوند)،
- میزبانهای مهم باغی: بادام و زردآلو
- میزبانهای مهم زراعی: سيبزميني، گوجهفرنگي، بادمجان، آفتابگردان، كنجد، هندوانه و خيار

- نحوه انتشار: از طریق انتقال بذر ، گل جالیز منتقل میشود(از طریق آب، باد و حیوانات و ...)

- سیکل زندگی انگل:
زمستانگذرانی و تحمل شرایط نامساعد توسط انگل درحالت بذری صورت می گیرد. بذرها یک خواب یک تا دو ساله سپری می کنند و بعد آماده جوانه زنی می شوند


- وقتی که بذر انگل در معرض ترشحات تحریک کننده (مواد محرك جوانه زنی موادی هستند که توسط گیاه میزبان ترشح می شوند و کلید شناسایی میزبان توسط انگل هستند) محیط ریشه گیاهان میزبانهای خود (حداکثر تا فاصله دو سانتی متری ریشه و حداکثر مدت زمان لازم برای تأثیرپذیری گل جالیز از مواد محرک ریشه میزبان پس از آماده شدن شرایط بین ۴۸ـ۲۴ ساعت است) و در دمای بالاتر از 20 درجه (مناسب‌ترين درجه حرارت براي جوانه‌زدن گل جاليز 25 تا 28 درجه سانتي گراد است) و رطوبت کافی (نه اشباع) قرار می گیرد جوانه می زند و لوله تندش یا قسمت ریشه چه مانندی به طول حداکثر 4 میلی متر ایجاد می کند که در واقع به دنبال پیدا کردن ریشه گیاهان میزبان خود است و در صورت تماس با ریشه های جوان میزبان طی یک سری مراحل با ریشه گیاهان میزبان پیوند ایجاد کرده و در واقع با آن یکی می شود و توانایی کسب آب و مواد غذایی از ریشه میزبان را بدست می آورد (اگر لوله تندش چند روز پس از جوانه زنی نتواند به داخل ریشه میزبان نفوذ كند از بین می رود). از این به بعد ساقه های گل جالیز نیز رشد می کنند و حدود 20 تا 25 روز بعد از اولین آلودگی ریشه ها، ساقه های انگل از خاک خارج می شوند. در همین زمان قسمتهای ریشه مانندی از محل اتصال انگل و میزبان رشد کرده و دنبال ریشه های دیگری از میزبان خواهند بود تا آلودگی های بیشتری را ایجاد نمایند. حدود دو ماه پس از ظهور ساقهها در سطح خاک، بذرهای انگل به اندازه حدود یک پنجم میلی متر و به تعداد چند ده هزاری تا چند صد هزاری در هر بوته تشكيل شده و روي زمين مزرعه پخش مي‌شوند. - کنترل:
جلوگيري از آلوده شدن مزارع به بذر انگل بسيار مهم است و بايد جدي گرفته شود.


مدیریت گل جالیز به دلایل زیر مشكل است:

1- توانایی تولید بذر فراوان توسط انگل
2- حفظ قوه نامیه بذر به مدت چند سال در داخل خاك حتی تا 12 - 13 سال
3- عدم جوانه زنی بذر در غیاب مواد محرك شیمیایی مترشحه از میزبان ها و منتظر گیاه میزبان ماندن
4- رشد رویشی سریع انگل پس از خروج از خاك
5- اتصال و ارتباط نزدیك انگل با گیاه میزبان.

به دلایل ذکر شده و به دلیل از دست رفتن توان انتخاب گیاهان زراعی با عملکرد اقتصادی بالاتر توسط کشاورزان، زمين از لحاظ كاربري و توليد و ارزش دچار نقصان زيادي مي شود و به علاوه كنترل گل جاليز غیر از مشكل بودن، زمان بر و هزينه بر نیز هست. ضمن اينكه با يك روش تنها و براي يك فصل نمي توان مزرعه را از گل جاليز و بذور آن پاك نمود و لازم است با تلفيقي از روشهاي مختلف تعداد بذر انگل را در زمين كاهش داد و سپس كامل آن را حذف نمود، البته اين به شرطي ممكن است كه اجازه و امكان ورود بذور جديد يا توليد بذور جديد توسط انگل داده نشود

روشهاي غير شيميايي:

1- استفاده ازكودهاي آلي يا حيواني عاري از بذر انگل .

2- قرنطینه کردن اراضی:
مشخص كردن اراضي و قطعات آلوده و غيرآلوده و رعايت شرايط و انجام اقدامات شبيه قرنطينه كردن در مورد اراضي آلوده (البته توسط خود كشاورزان) مانند جلوگيري از انتقال خاك و كود و بقاياي گياهي از اراضي آلوده به اراضي سالم، تميز كردن چرخ تراكتور و ادوات دنباله بند مانند گاوآهن و ... قبل از ورود به زمين، جلوگيري از تغذيه و تردد دامها بين اراضي آلوده و غيرآلوده.


3- سالم سازي زمين:
در اينجا هدف كاهش و يا حذف بذور انگل موجود در خاك است، با توجه به اينكه بذر گل جاليز در اثر ترشحات ريشه گياهان ميزبان و وجود دما (بالاتر از 20 درجه سانتي گراد) و رطوبت كافي جوانه زده و در صورت نبود يا عدم دسترسي به ريشه ميزبان از بين مي رود بايد قبل از كاشت محصول اصلي و يا هنگام آيش و يا خواب زمين (بين برداشت و كاشت دو محصول) اقدامات زير را بايد انجام داد:
الف) آبياري و غرقاب زمين با هدف جوانه زني بذور و يا قرارگيري بذور در معرض شرايط محيطي مختلف و افزايش فعاليت عوامل زنده محيطي روي بذور انگل ب) آفتاب دهی خاک: بهتر است حداقل به مدت دو ماه از اواسط بهار تا اواسط پاييز و ترجيحاً كل فصل تابستان انجام شود و با اندكي تفاوت در روشهاي مختلف آفتابدهي شامل مراحل زير است: اضافه كردن مواد آلي خرد شده (پوسيده يا زنده) به خاك، شخم و مخلوط كردن و نرم كردن خاك، كرت بندي و يا مهيا كردن امكانات آبياري زمين(تعبيه شيلنگها يا لوله ها براي رساندن و پخش آب در كرتها و يا استفاده از آبياري قطره اي)، پوشاندن كامل زمين با نايلون يا پلاستیک، آبياري يا غرقاب زمين(هر چند وقت يكبار آبياري و جبران رطوبت خاك لازم است) اين روش در کاهش جمعیت این انگل تا حدودي موثر است اما براي ساير عوامل خسارتزاي خاكزي تاثير بالايي مي تواند داشته باشد. ج)كاشت گياهان محرک یا تله: گیاهان محرک باعث تحريك بذر انگل و جوانه زني آن مي شوند اما ميزبان مطلوبي براي انگل نيستند و به گل جالیز آلوده نمی شوند. گیاهان تله میزبانهایی هستند که باعث تحریک جوانه زنی تعداد زیادی از بذر انگل می شوند اما باید قبل از توليد گل و بذر توسط انگل، با علف کش یا شخم همراه گل جالیز از بین بروند و گياه تله كاشته شده وگل جاليز به صورت يك كود سبز به زمين برگردانده شوند، اين عمل مي تواند يك يا چند بار در سال انجام شود. گياهانی مانند خردل سفيد، کتان و تربچه وحشی، ذرت، سورگوم و آفتابگردان می توانند گیاهان تله خوبی برای مقابله با گل جالیز باشند. گیاهانی که به عنوان تله استفاده می شوند با تراکم بذر چند برابر حالت معمول در زمین کاشته می شوند تا تعداد بیشتری از بذور انگل مجبور به جوانه زنی شوند. گیاهان سورگوم و جو برای گونه گل جالیز O.crenata، گیاهان لوبیا ، سورگوم ، ذرت و خیار برای گونه گل جالیز O.ramosa و گیاهان سورگوم ، فلفل قرمز ، یونجه ، سویا و نخود برای گونه گل جالیز O. crenua گیاهان محرک مناسبی هستند.

4- رعايت تناوب زراعي آگاهانه و هدفمند:
در صورتي هدف عدم آلودگي محصول در حال كاشت باشد بايد از گياهان غير ميزبان استفاده كرد اما اگر هدف كاهش خزانه بذر انگل و تحريك آن به جوانه زني بدون آلوده شدن گياه در تناوب باشد انتخاب گياه در تناوب مهم و متفاوت خواهد بود. اين گياهان شبيه گياهان محرک عمل خواهند كرد يعني باعث تحريك و جوانه بذر انگل مي شوند ولي خود آلوده نمي شوند مانند سورگوم، ذرت، يونجه و ....


5- شخم عمیق:
عمق شخم باید به اندازه ای باشد که بذور انگل را به عمق بیش از 20 سانتی متری منتقل کند. این کار باعث کاهش آلودگی محصول حداقل برای فصل زراعی می شود اما در شخم های بعدی بذور انگل بالا آمده و خطرساز می شوند.


6- كشت ارقام متحمل یا مقاوم:
عکس العمل و حساسیت ارقام مختلف یک گونه میزبان به گل جالیز متفاوت است و لذا انجام تحقیقات برای هر منطقه و ارقام مختلف در تقابل با هر گونه از انگل لازم است.

7- تنظيم تاریخ کاشت:
كاشت زود هنگام و پیش رس كردن محصول باعث فرار ميزبان از خسارت انگل مي شود.


8- آبياري متعادل و كافي:
گياه نبايد دچار تنش رطوبتي شود. بعضي از كشاورزان در ساعات گرم روز اقدام به آبياري مزرعه مي نمايند و اعتقاد دارند باعث گنديدگي گل جاليز مي شود، كه لازم است محاسن و معايب و تاثير اين اقدام بررسي و تحقيق شود.

9- تغذیه مناسب:

گیاهان دچار کمبود مواد غذایی، به گل جالیز حساس ترند و خسارت بیشتری می بینند. افزايش حاصلخیزی خاك با بهبود خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك مثلا اضافه كردن مواد آلي، افزايش جذب مواد غذايي توسط گياه با تغذيه متعادل (كاربرد كودهاي كامل ميكرو و ماكرو و جبران كمبودها به روشهاي خاك كاربرد يا محلولپاشي روي گياه)، ايجاد تغيير و يا تعادل در
PH خاک با هدف افزايش جذب (با توجه به خاصيت تامپوني خاك كمي مشكل است). کاربرد کودهای ازته آمونیومی تاثیر بهتری بر میزبان و کنترل و کاهش خسارت انگل دارد.

10- روش غير شيميايي(روشهاي فيزيكي و مكانيكي):
(نكته مهمي كه در كنترل گل جاليز در اراضي و محصولات آلوده وجود دارد اين است كه قبل از ظهور خود انگل در سطح خاك آلودگي ريشه گياهان اتفاق مي افتد و مي توان گفت هنگام ظهور انگل ، گياه ما تا حدودي خسارت ديده است و كاربرد روشهاي كنترلي از اين زمان به بعد با هدف جلوگيري از خسارت بيشتر و جلوگيري از توليد گل و بذر توسط انگل و پيشگيري از آلودگي بيشتر زمين صورت مي گيرد )
الف- وجين دستي و حذف فيزيكي و مكانيكي انگل: از بین بردن و حذف گل جالیز به محض سر برآوردن از خاک و قبل از گلدهي و بذردهي با دست يا وسایل برش مانند كاردهاي بلند، نيم داس و ... (بهتر است با حوصله تمام ساقه هاي انگل كه از خاك خارج شده يا هنوز نشده اند از محل پيوند گل جاليز با ريشه گياه ميزبان توسط حركت عمودي و طي مسير نيم دايره يا دايره وار دور انگل جداسازي شوند). وجین گل جالیز اگر در زمان نامناسب و هنگام تشکیل بذرهای انگل باشد نه تنها مفید نیست بلکه سبب پراکنش و انتشار بیشتر بذور گل جالیز در مزرعه می شود.
ب- کف بر کردن گل جالیز:این اقدام با هدف جلوگیری از تولید بذر صورت می گیرد. کف بر کردن انگل از سطح خاک یا از زیر گل های گل جالیز می تواند با بیل، داس، فوکا، کارد، مفتول فلزی، علف برهای موتوری دوشی یا پشتی و ... انجام شود. ظاهراً کندن ساقه های انگل بدون قطع ارتباط انگل و ریشه میزبان باعث تحریک انگل به ساقه دهی بیشتر می شود که در حذف و وجین باید مد نظر قرار گیرد.

-11 مبارزه بيولوژيك
:
الف) استفاده از غاز در مزرعه به هر تعداد ممكن، حداقل دو و ترجيحاً حدود 20 قطعه غاز در هر هكتار.

ب) در ايران مگس گونه Phytomiza orobanchia روي گل جاليز شناسايي شده است، اين مگس درون تخمدانهاي گل جاليز تخمگذاري مي كند و كرمها يا لاروهای خارج شده از تخم، از تخمدان انگل تغذيه كرده و از تشكيل و بلوغ بذر جلوگيري مي كنند. مگس مي تواند حدود50 تا 90 درصد بذرهاي تخمدانهاي آلوده را از بين ببرد.
ج) قارچهایی از جنس فوزرایوم مانند (Fusarium oxysporum f.sp. orthoceras) و (Fusarium solani ) روی گل جالیز ایجاد بیماری می نمایند


12- روش مبارزه شيميايي:
از بين بردن بذور در خاك آلوده و قبل از آلوده کردن گیاه میزبان خیلی خوب است اما به دلایلی که گفته شد روش چندان عملی، آسان و مقدوری نیست البته یک روش برای انجام این کار همانطورکه در بخش سالم سازی زمین گفته شد گازدهی خاک یا تدخین خاک یا فومیگاسیون خاک است.

الف) فوميگاسيون خاك: در اين روش بعد از آماده سازي زمين و آبیاری به مدت چند هفته و بعد از گاورو شدن زمین، سموم گازي به صورت دستي يا مكانيزه زير پلاستيك پهن شده روي زمين رها مي شود و يا داخل خاك تزريق مي گردد. فوميگاسيون خاك در حال حاضر توصيه نمي شود چون بسيار گران تمام مي شود، در سطوح وسيع كاربرد ندارد، سم مناسب آن كه متيل برومايد باشد اجازه مصرف در بخش غير قرنطينه اي ندارد، سموم جايگزين متيل برومايد كارايي بالايي مانند خود متيل برومايد ندارند. سموم دیگری مانند اتیلن دی بروماید، واپام و دازومت نیز می توانند استفاده شوند ولی مشکل این است که تاثیر 100 درصدی ندارند و هزینه ضدعفونی خاک بالاست.

ب) البته موادي وجود دارند که در غياب گياه ميزبان سبب تحريك جوانه زنی بذر می شوند مانند استریگول Strigol كه از ريشه گياه پنبه جدا شده است. موادی مشابه استریگول شناسایی و تولید شده اند مانند GR7، GR21،GR28، GR41 و GR60 كه در غلظتهای 0.1 تا 1 پی پی ام در تحریک جوانه زنی انگل موثرند اما تحقیقات بیشتر روی آنها لازم است.
ج)کاربرد کنترل شده سموم روی گل جالیز ظاهر شده در سطح خاک نیز یک روش کاربرد سموم بر علیه گل جالیز است. علف‌كش‌هايي مانند توفوردی، رانداپ، پاراکوات، بنتازون و ... می توانند در کنترل گل جالیز موثر باشند اما فراموش نشود که گياه انگل قبل از خارج شدن از خاك حداكثر خسارت خود را به گیاه میزبان وارد کرده است و بهترین روش کنترل گل جالیز روشی است که بتواند قبل از اتصال انگل به ريشه ميزبان عمل کند. ارتباط نزدیك بین میزبان و انگل گل جالیز سبب محدودیت كنترل گل جالیز به روش شیمیایی می شود.
د) کاربرد برخی سموم به صورت دوره ای: علفكش هایی مانند كلروسولفورون، ایمازاكوئین، ایمازاپیر، گلیفوزیت نتایج امید بخشی نشان داده اند. نكته مهم میزان مصرف ایمن از این علف كش ها است چرا که مصرف بیش از مقدار توصیه شده علف کش باعث صدمه شدید به میزبان می شود و از طرفی مصرف کمتر از میزان لازم نمی تواند انگل را کنترل نماید. تیمار بذر میزبان به صورت خیسانیدن بذر در محلول علف كش و محلول پاشی مكرر و متوالی علف كش در غلظتهای خاصی می تواند کاربرد سموم را بر علیه این انگل ممکن سازد. شاید آزمایش دزهای خاص از علف کشها که برای میزبان ایمن و بر علیه انگل موثر است برای سموم مختلف در تلفیق با سایر روشها و روشهای کاربرد سم کنترل شده (در محصولات ردیفی) بتواند درصد بالایی از مشکل علف انگل گل جالیز را حل کند.

تولید حشرات مفید (براکون)

ادامه نوشته

گروه تلگرامی موسسه به ایتا منتقل شد!

ما را از طریق پیام رسان ایتا به ادرس

https://eitaa.com/agringo

و صفحه اینیستاگرام

@Agri_ngo_urom

دنبال کنید.

✔️ دسترسی رایگان به 33 هزار مقاله ژورنال‌های دانشگاه تهران



🔸یکی از مفیدترین سامانه‌های پژوهشی دانشگاه تهران، سامانه نشر مجلات علمی می‌باشد که شاید خیلی از دانشجویان از وجود آن بیخبر باشند.
🔸در این سامانه 131 مجله پژوهشی فارسی و انگلیسی دانشگاه تهران با بیش از 33 هزار مقاله ایندکس شده است که تمامی دانشجویان دانشگاه تهران می توانند به صورت رایگان اقدام به دانلود این مقالات کنند!

 لینک دسترسی👇
journals.ut.ac.ir

معرفی کتاب📙



نام کتاب: بهبود طعم پنیر (Improving the flavour of cheese)
مولف: Bart C. Weimer، چاپ ۲۰۰۷
زبان انگلیسی

عناوین مورد بحث در کتاب:

تولید و رسانیدن پنیر و اثر آنها بر طعم پنیر
ترکیبات مرتبط با طعم پنیر
فیزیولوژی میکروبی و ایجاد طعم پنیر (متابولیسم کربوهیدرات ها، آمینواسیدها، لیپولیز، نقش استارتر کالچرهاو کشت های کمکی و..)
اثر ترکیبات، فرآوری و عوامل فیزیکی و شیمیایی بر روی طعم پنیر
کنترل و ارزیابی طعم پنیر
بهبود طعم انواع مختلف پنیر

نمایشگاه کتاب

🌍🇮🇷📚📢 سی و یکمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران از ۱۲ تا ۲۲ اردیبهشت ما در مصلای امام خمینی (ره) برگزار می‌شود.


📚📘📗📕📙 برای دانشجویان و طلاب مبلغ صدهزار تومان بن خرید کتاب در نظر گرفته شده است که از این میزان ۶۰ درصد آن از سوی دانشجو و ۴۰ درصد آن توسط معاونت امور فرهنگی وزارت ارشاد پرداخت خواهد شد.

📚📙📘📗📕 برای اساتید و اعضای هیات علمی ‌ها و حوزه‌‍‌ها نیز مبلغ دو میلیون و پانصد هزار  بن خرید کتاب در نظر گرفته شده که ۳۰ درصد آن توسط معاونت امور فرهنگی و ۷۰ درصد آن توسط اساتید تامین خواهد شد.
📢📚سایت ثبت نام بن کتاب👇
📚   http://bon.tibf.ir

گل گاوزبان



راهنمای کامل کشت و پرورش گل گاوزبان
گیاهشناسی گل گاوزبان
گیاهی است چند ساله و دارای ریشه‌های نیمه غده‌ای که بطور عمودی تا عمق ۵۰ سانتیمتر در خاک فرورفته‌است و بعلت داشتن ریشه‌های اصلی و فرعی در اعماق خاک مقاومت آن در برابر خشکی خاک زیاد است. برگهای آن زبانه‌ای و پوشیده از خارهای ظریفی است که به آن حالت خشن می‌دهد و به همین علت به گاوزبان معروف است. گلهای آن به رنگ قرمز خوشرنگی است که پس از خشک شدن به رنگ آبی تیره در می‌آید .گل گاوزبان در ارتفاع ۶۰ تا ۲ هزار و ۵۰۰ متر از سطح دریای آزاد می‌روید.

اهمیت داروئی گل گاوزبان

این گیاه حاوی مواد موسیلاژ، قندی، تانن و ترکیبات فنلی و نیز مقدار کمی آلکالوئید است (آرام بخش). گیاه گل گاو زبان به عنوان یکی از غنی ترین منابع اسیدهای چرب اصلی بشمار می رود بطوریکه از آن به عنوان غنی ترین منبع شناخته شده برای گاما اسید لینوئیک در نزد بشر معرفی شده است.

گاوزبان حواس پنجگانه آدمی را تقویت می‌کند. دمکرده آن نشاط آور بوده و رنگ رخسار را باز می‌کند. سینه را نرم می‌کند. تنگی نفس و دردگلو را شفا می‌دهد. دلهره و وحشت را از بین می‌برد. غم و غصه را کم کرده و برای کسانی که با خود حرف می‌زنند بسیار خوبست. از برگهای تازه آن برای درمان جوشهای چرکی دهان و درمان برفک استفاده می‌شود .

 

ادامه نوشته