روش هارگریوز-سامانی برای محاسبه تبخیر-تعرق مرجع

در سال 1982 آقایان هارگریوز و سامانی (Hargreaves , Samani) (از اساتید دانشگاه ایالتی یوتای آمریکا، دپارتمان مهنسی آب) روش جدیدی برای محاسبه تبخیر و تعرق مرجع (ETo ) ارائه دادند.
این روش با توجه به اینکه در اکثر مناطق داده های هواشناسی به صورت کامل وجود ندارند استفاده می شود. اساس استفاده از این روش تفاوت دمای حداکثر و حداقل روزانه و تشعشعات لایه خارجی جو (داشتن تعداد ساعات آفتابی) می باشد.
(ETo = 0.0135 (KT) (Ra) (TD)0/5 (TC+17.8

KT = 0.00185(TD)2 - 0.0433 TD + 0.4023
ETo = تبخیر- تعرق گیاه مرجع چمن (mmd-1)
Tmax = حداکثر دمای هوای روزانه (oC)
Tmin = حداقل دمای هوای روزانه (oC)
TD = تفاوت دمای حداکثر و حداقل روزانه (oC)
TC = متوسط دمای هوا (oC)
Ra = تابش برون زمینی، شدت تشعشعات آفتاب در سطح لایه خارجی جو (mmd-1) (میلیمتر آب تبخیر پذیر)
KT = یک ضریب تجربی که تابش جهانی و تفاوت دما را مرتبط می سازد (معمولا عددی مابین 0/13 تا 0/19 محاسبه می گردد چون اختلاف دمای حداکثر و حداقل روز معمولا بیش از 17 درجه سانتیگراد نیست البته در مناطقی که کشاورزی انجام می شود)

Ra خود از یک فرمول دیگر که طبق روش پنمن-مانتیث فائو محاسبه می گردد برحسب MJm-2d-1 محاسبه گشته وسپس به mmd-1 تبدیل می شودmmd-1 = 1/2.43 MJm-2d-1